ઈચ્છા

શંકરઅન્ના ગઇકાલ રાતથી જ ઉદાસ હતો. એના પર લાગેલા કિડનેપ, માનવ અંગોની તસ્કરી ને ખૂનના આરોપો સુપ્રીમ કોર્ટમાં પૂરવાર થતાં એને ફાંસીની સજા ફટકારવામાં આવી હતી. ગોડફાધર એને છોડાવી લેશે એ આશા પર પાણી ફરી વળ્યું હતું. રાષ્ટ્રપતિ દ્વારા દયાની અરજી પણ નકારવામાં આવી હતી.

યેરવડા જેલમાં ૩૩ વર્ષ સુધી સત્તાવાર અને શાસ્ત્રીય પદ્ધતિથી તાલીમ પ્રાપ્ત જલ્લાદ તરીકે કામ કરનારા ગણપતે ૧૦૧ જણને ફાંસી આપ્યા બાદ નિવૃત્તિ  લઈને શાંતિથી જીવન જીવવાની ઈચ્છા જેલરને જણાવી હતી. ગણપત અતિ ઉત્સાહમાં હતો. ૧૦૦નો આંકડો પાર કરવાની ઈચ્છા છેલ્લા ત્રણેક વર્ષથી અધ્ધરતાલ હતી એ આજે સાકાર થવા જઇ રહી હતી.

ગણપત જેલર સાથે શંકરઅન્નાની કોટડી પાસે ગયો.

“શંકર.. આ ગણપત, તને લટકાવ્યા બાદ નિવૃત્ત થાય છે. આના હાથે તારો ૧૦૧મો નંબર છે. કાલ સવારે તને ફાંસી આપી દેવાશે. તારી કોઈ આખરી ઈચ્છા હોય તો કહી દે.” ને ગણપતના મ્હોં પર સ્મિત ફરી વળ્યું.

ઘણા નિર્દોષોને લટકાવીને છરાથી કિડની, આંખો વગેરે કાઢનાર શંકરઅન્ના રડી પડ્યો. પહેલી વાર શંકરઅન્નાના શરીરમાં ધ્રુજારી છુટી ગઈ. “જેલર સાહેબ, મને દેહદાન કરવું છે.”

“દેહદાન?” જેલર ને ગણપત અવાચક બની શંકરઅન્નાને જોઈ રહ્યા.

ગણપતને પોતાની ઈચ્છા અધુરી રહેવાના અણસાર આવવા લાગ્યા.

કોની ઈચ્છાને માન આપવું? જેલર વિચારમાં પડી ગયા.

ઈચ્છાનો અમલ વિલંબમાં ન થાય એ માટે જેલર ને ગણપત રવાના થયા.

 

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s